Αρχική σελίδα
 
 

Περιβάλλον

Άραχθος - Αστείρευτος Μύθος

[φωτο: Κώστας Σιώζος]
Ένας ποταμός, ένα ταξίδι. ένας μύθος.
Ποτάμι, που γεννιέται στα κορφοβούνια της Πίνδου, θεριεύει από τα Τζουμέρκα και σβήνει στον Αμβρακικό κόλπο. Ταξίδι θυμωμένο, γεμάτο δύναμη, ανάμεσα στα άγρια βράχια, μαγευτικό και ζωντανό κάτω από τα γεφύρια, αναζωογονητικό σαν ανθρώπινη φλέβα, για τη δύσκολη και ταλαίπωρη ζωή του ανθρώπου της Άρτας. Μύθος αστείρευτος, σαν κάθε μύθος της Ηπείρου.
Στην κορφή του βουνού Περιστέρι στην καρδιά της Πίνδου, ζούσαν τρία αγαπημένα αδέλφια. Ο σοβαρός Άραχθος, η όμορφη Σαλαμπρία (Πηνειός) και ο ατίθασος Άσπρος (Αχελώος). Ένα βράδυ η Σαλαμπρία, σηκώθηκε, άφησε βιαστικά τα αδέλφια της που κοιμόταν και κατηφόρισε προς τον κάμπο για να συναντήσει κρυφά κάποιον από τους θεούς του Ολύμπου. Μάταια όμως. Απογοητευμένη πήγε στο Αιγαίο και πνίγηκε. Ο Άσπρος όταν κατάλαβε ότι έλειπε η Σαλαμπρία, ανησύχησε και ορμητικός όπως ήταν κατρακύλησε χωρίς σκέψη τα βουνά. Πηδώντας χαράδρες και γκρεμούς, άνοιξε πορεία μέσα από τα βουνά ψάχνοντας την αδελφή του. Το χάραμα βρήκε τον Άραχθο σιωπηλό και λυπημένο. Ταραγμένος που χάθηκαν τα αδέλφια του, άρχισε να τριγυρνά την Ήπειρο για να τους βρει. Το ταξίδι του κράτησε 110 χιλιόμετρα, από τα κορφοβούνια της Πίνδου μέχρι τον Αμβρακικό κόλπο, κοντά στην Άρτα. Εκεί, αφού κατάλαβε ότι έχασε οριστικά τα αδέλφια του, έπεσε στο Ιόνιο και πνίγηκε.
Αλλά οι μύθοι δεν σταματούν μόνο στο ποτάμι. Σχεδόν όλα τα γεφύρια του ποταμού περιβάλλονται από αυτούς. Ο πιο διάσημος είναι του γεφυριού της Άρτας. Σύμφωνα με αυτόν, το γεφύρι στέριωσε όταν ο πρωτομάστορας θυσίασε την όμορφη γυναίκα του. Ο μύθος αυτός έγινε δημοτικό τραγούδι, που ακούστηκε με 333 διαφορετικούς τρόπους και ταξίδευσε σ' ολόκληρη τη νοτιοανατολική Ευρώπη.

Αμβρακικός κόλπος

[φωτο: Βασίλης Γκανιάτσας]
Είναι ένας από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους υγροβιότοπους της Ελλάδας και προστατεύεται από διεθνείς συνθήκες για την προστασία του οικοσυστήματος. Αποτελείται από το διπλό δέλτα του ποταμού Λούρου και Αράχθου και από 4 λιμνοθάλασσες. Είναι καταφύγιο για 250 είδη πουλιών, μερικά από τα οποία εξαιρετικά σπάνια (νεροχελίδονο, καλαμόκανας, πετροπουλάδα, σταυραετός, θαλασσαετός, δενδρογέρακας), αλλά και ποικιλία αμφιβίων (νερόφιδα, χελώνες, σαύρες). Η έκτασή του υπολογίζεται σε 130000 στρέμματα. Αξίζει κανείς να περιμένει το ηλιοβασίλεμα, για να θαυμάσει τα νερά βαμμένα με χρυσοκίτρινα, πορτοκαλιά και πορφυρένια χρώματα.

Κόπραινα


[φωτο: Βασίλης Γκανιάτσας]
Ένα από τα λιμάνια στης Άρτας στον Αμβρακικό Κόλπο. Το λιμάνι αυτό αναφέρεται ήδη από την βυζαντινή εποχή και αποτέλεσε κέντρο μεγάλη εμπορικής κίνησης μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.

Η ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΤΗΣ ΤΣΟΚΑΛΟΥ
Είναι η πιο αξιόλογη από τις 4 λιμνοθάλασσες του Αμβρακικού, καθώς η λουρονησίδα του αποτελείται από λείψανα και σπασμένα κελύφη οστρέων. Σε μια μικρή νησίδα του φιλοξενεί μια από τις ελάχιστες αμιγείς αποικίες αργυροπελεκάνων, που έχουν απομείνει στην Ευρώπη.

ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΕΣ ΡΟΔΙΑΣ, ΛΟΓΑΡΟΥ, ΑΓΡΙΛΟΥ
Πρόκειται για τις άλλες τρεις λιμνοθάλασσες του Αμβρακικού που δημιουργούνται με την συνεχή εναλλαγή χερσαίας και θαλάσσιας έκτασης. Το νερό τους είναι υφάλμυρο, με μικρά βάθη, αλλά πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά για πουλιά και ψάρια. Οι λιμνοθάλασσες του Αμβρακικού είναι διάσημες για τα εκτροφεία χελιών, που ήταν περίφημα ήδη στην βυζαντινή εποχή.


Ο κάμπος της Άρτας

 
Αποτελεί ένα από τα βασικότερα στηρίγματα της οικονομίας της Άρτας. Κατά την τουρκοκρατία ήταν της Βαλιδέ, της βασιλομήτορος και ονομαζόταν "γλυκιά πεδιάδα". Μεγάλο μέρος του κάμπου καλύπτεται από τους περίφημους πορτοκαλεώνες, που είναι τα προϊόντα τους είναι γνωστά σε ολόκληρη την Ελλάδα. Εξάλλου η καλλιέργεια της πορτοκαλιάς έχει μεγάλη παράδοση στην Άρτα.

Λόφος Περάνθης

Η πόλης μας είναι αμφιθεατρικά κτισμένη στους πρόποδες του λόφου Περάνθης. Το κωνοφόρο δάσος δίνει έναν τόνο άγριας ομορφιάς στην πόλη. Στη κορυφή του λόφου βρίσκεται και το τουριστικό περίπτερο που μπορεί να προσφέρει στιγμές χαλάρωσης, αλλά κυρίως την υπέροχη θέα του στον κάμπο της Άρτας.